Σειρά μου να παίξω | Σωτηρία Κρητικοπούλου

Το φθινόπωρο*─Antonio Rossi

Το φθινόπωρο

η γη φοράει

φύλλα κίτρινα.

Ο άνεμος

θερίζει τους ψιθύρους

των  τρεμάμενων πουλιών

και παίζει

με τα ξερόκλαδα-

δάχτυλα που δείχνουνε τον ουρανό.

Πάνω στη θάλασσα-

του φεγγαριού τόσα θραύσματα

είδα να χορεύουν.

*Μετάφραση του ποιήματος "La terra si veste" του Antonio Rossi από τα ιταλικά.

Σειρά μου να παίξω | Σωτηρία Κρητικοπούλου

Νύχτα θέρους

Αδειάζω ένα σπασμένο φεγγάρι

στο κρεβάτι μου.

Μετράω τις τραγικές διαστάσεις του.

Ζυγίζει ένα μήλο δαγκωμένο,

έναν εσταυρωμένο κι

ένα βαλσαμωμένο πουλί

στο προσκεφάλι,

διάττοντες αστέρες που ιονίζουν

τα σεντόνια

το χάος που ανασαίνει πιο καλά ανάσκελα.

Το κουβαλάω στην πλάτη όλη μέρα.

Να γιατί γέρνω κάθε καλοκαίρι.